2.3.11

தோல்வித் தேன்



தோற்றபடி இருக்கிறேன்
தோழி நெடுங்காலமாய்.

பள்ளியில் தோற்ற மாலை
நண்பனின் பல்லுடைத்தேன்.

கல்லூரியில் தோற்ற நாளில்
கனவுடைந்து உருக்குலைந்தேன்.

சகாவிடம் தோற்றுப்போய்
ஆடையற்றதாய் உணர்ந்தேன்.

காதலியிடம் தோற்ற
மறவாத ஓரிரவில்

உயிரற்ற ஓருடலைச்
சுமந்தபடிக் கரைந்திருந்தேன்.

மனைவியிடம் தோற்றவேளை
கொஞ்சமாய் மனமுடைந்தேன்.

மகளிடம் தோற்ற மதியம்
துள்ளிக் குதிக்கலானேன்.

எழுதித் தோற்ற காலம்
எழுதாதிருக்கக் கற்றேன்.

வாழ்க்கையில் தோற்றுத்தோற்று
புத்தனின் ஞானம் உண்டேன்.

பெயரனிடம் தோற்ற நாளில்
பிறவாப் பயனடைந்தேன்.

உடலிடம் தோற்ற கணம்
முதுமையின் முகமணிந்தேன்.

காலத்திடம் தோற்ற நொடி
சிரித்தபடி உதிர்ந்திருந்தேன்.

1.3.11

ஆட்டம்



ஆட வேண்டுமெனில்
-நீ யாரெனினும்-
உன்னைத் தயார்செய்யாது
எப்படி முடியும்?

உன் ஆட்டத்தை
நீ தீர்மானித்துவிடில்
உன்னை வெளியேற்ற
உன்னாலும் முடியாது.

வெளிப்படையாய்
உன்னைப் போல விளையாடு.
அடுத்தவனைப் போல் ஆடும் போது
அவன் போலவே தவறிழைக்கிறாய்.

முன்காலை நகர்த்த
பின் காலில் செல்ல
குனிந்து விலகச் சிலவும்
காலுயர்த்தி ஆடச்
சிலவும் என
ஆட்டத்தைத் தீர்மானிக்கின்றன
வீசப்பட இருக்கின்ற
பந்துகள்.

நீ செய்யப் போகும்
பிழைக்காகக் காத்திருப்பவர்
பலரென்றாலும்
அவரும் பிழைசெய்ய
பிழைக்கக்கூடும் நீ.

சமயங்களில்
செய்யாத குற்றத்துக்குத்
தண்டனையும்
தெரிந்து செய்த
தவறுக்கு விடுதலையும்
பெறக்கூடும்.

பார்வையாளனுக்காய்
ஆடாமல்
நீ ஆடுவதை அவனைப்
பார்க்க வை.

எல்லா ஆட்டங்களும்
துவங்குமுன்பும்
முடிந்தபின்பும்
தொடர்கின்றன
எப்போதும்
யாருமற்ற மைதானங்களில்.

28.2.11

மாயச் சொல்


நன்றாய் நினைவிருக்கிறது
அந்த மந்திரச்சொல்லை
நான் மறந்தது.

இப்படி ஒரு மன்றாடல்
நிகழக்கூடுமெனத் 
தெரியாது போயிற்று.

இருந்த சொற்களுக்குள்
மூடப்பட்ட கதவுகளுக்கான
சொல்லைத் தேடியபோது
தெரிந்தது கொண்டேன்
நான் தொலைத்தது எதுவென.

மிகத் துயரமானது
திறக்க வழியற்ற
ஒரு கதவின் முன்
குருதி கசிய
மண்டியிட்டுக் காத்திருப்பது.

காத்திருக்கிறேன் 
நெடுநாட்களாய்
குகையின் உட்புறம்
வாயில் திறக்கவிருக்கிற
மாயச்சொல்லுக்காய்.

27.2.11

விடைபெறுகிறேன்


எழுதப் போவதில்லை இனி இந்த மாதம்.
என்னை நானே தண்டித்துக் கொள்கிறேன்.
எல்லோரையும் தொந்தரவு செய்து விட்டேன்.
என் மனதும் சரியில்லை.
எல்லோருக்கும் என் நன்றிகள்.

கூடு



I
செத்து விடாது வாழ்பவனுக்கும்-
சாகும்வரை வாழ்பவனுக்கும்-
செத்த பின்னும் வாழ்பவனுக்கும்-
நடுவில் நுரைக்கிறது
மரணமில்லாப் பெருவாழ்வு.

II

கூடற்ற பறவைகளின்
எச்சத்தில் எப்போதும்
காத்திருக்கிறது ஒரு வனம்.
வளர்ந்த பின்
வெட்டிவீழ்த்த
எப்போதும் ஓங்கியிருக்கிறது
ஒரு கோடரி.

26.2.11

முடிச்சு



I
கண்ணாடியின்றி
வந்தது நீ.
அடையாளம் தெரியாது
குழம்பியது நான்.

II

எது மிக விருப்போ
அதைத் தொலைவிலும்
எது மிகத் தொலைவோ
அதை விருப்பெனவும் வை.
ஒரு ஜதை செருப்புகளைப்
போலல்ல
விருப்புக்கும்
நமக்குமான இடைவெளி.

III

உள்நுழைகையில்
இருளாகவும்
வெளிக் கிளம்புகையில்
வெளிச்சமாயும்
இருக்கிறது வீடும் வாழ்க்கையும்.

25.2.11

நிழல்



I
போய்வருகிறேன்
என்று ஒவ்வொரு முறை
சொல்லும்போதும்
உயிர் பெறுகிறது
மரணத்தின் நிழல் தோய்ந்த
முகம்.

II

நிழற்படங்களில் சிரிக்கும்
யாரும்
அறிய முடிந்ததில்லை
எந்தப் படம்
தங்கள் மறைவுச்செய்தியில்
சிரிக்கக் கூடும்
என்பதை.

சங்கிலி



I
ஊரும் எறும்பு
கொண்டு செல்கிறது
என் கவிதையின் முதல் வரியை.
துடிக்கும் பல்லிவால் சுமக்கிறது
இறுதி வரியை.
அலைகிறது ஆன்மா
கவிதையின் வரிகளில்.

II
வார்த்தைகளைத்
தின்கிறது பேரிரைச்சல்.
பேரிரைச்சலைத் தின்கிறது மௌனம்.
மௌனத்தைத் தின்கின்றன
வார்த்தைகள் நிரந்தரமாய்.

24.2.11

துளி


I
என் தோல்விக்கான
வியூகங்களும்
உன் வெற்றிக்கான
தந்திரங்களும்
புதையுண்டு
கிடக்கின்றன
ஒரே மண்ணில்.
II
புள்ளிகளால்
கட்டுண்டு கிடந்த
கோலத்தை
மெல்ல அவிழ்க்கின்றன
பெயர் தெரியாத
எறும்புகள்.
III
அதிகாலை ரயில்
நின்ற நடுவழியில்
கண்ணீர் மறைத்தது
மலம் கழிக்கும்
பெண்களின்
துயரத்தை.

23.2.11

குமிழி


I
மரணம் குறித்துக்
கவிதை எழுதிக்
கொண்டிருக்கிறேன்.
முற்றுப் புள்ளியின்
மீது அமர்கிறது
கொசு.
II
கல்லுக்குள் சிற்பம்.
விதையில் வனம்.
துளிக்குள் கடல்.
சுவடுகளில் யாத்திரை.
துவக்கத்தில் முடிவு.
ஒன்றில் எல்லாம்.
III
பிறப்பு. மழலை.
மையல்.கவிதை.
இசை.கோபம்.
புணர்ச்சி.பிரிவு.
விருந்து.வியாதி.
இளமை.பயணம்.
முதுமை.தனிமை.
மரணம்.
எல்லாம்
பொழுதுகளில்.
வாழ்வு என்றென்றும்.

22.2.11

காளான்


I
இசையின் எல்லை
வெறுமையும்
சில கண்ணீர்த் துளிகளும்.
II
கொய்யாத பூக்களின்
பரவசத்தை 
வண்டு சொல்கிறது
காற்றிடம்.
III
பின்னிரவில்
தவளைகளை
தேவதைகளாக்குகிறது
அதன் சங்கீதம்.
IV
கதவைத் தட்டி
நான்தான் என்றாய்.
நீதான் என
நான் எண்ணாத போது.
V
முட்டை-
வெளிப்புறம் உடைகையில்
உயிர் துறக்கிறது.
உட்புறம் உடைகையில்
உயிர் பிறக்கிறது.
VI
காலடிகள்
யாருடையதாயினும்
சலனமின்றிப்
படிக்கட்டுகள்.
VII
விட்டில் பூச்சிக்கு
உண்டா
காலையும்-மாலையும்?
VIII
காற்றில் அலையும்
நெருப்பின் சுடர்.
வண்ணத்துப்பூச்சி.
IX
சாலையைத்
தோண்டுகையில்
தட்டுப்பட்டது
மரநிழல்களின்
சடலங்கள்.
X
மண்ணைத் துளைக்கிறதா?
மண்ணில் புதைகிறதா?
அந்த மண்புழு.

தனியே ஒரு கரித்துண்டு

தேவாலயத்தின் எல்லா ஞாயிற்றுக்கிழமைப் பிரார்த்தனைகளிலும் ஜுவன் தவறாமல் கலந்து கொள்வது உண்டு. என்றாலும் பாதிரியார் எப்போதும் ஒரே விஷயத்தை...