ப்ரார்த்தனை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
ப்ரார்த்தனை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

29.8.12

கோபாலி! சீக்கிரமா வாங்க!

என் நண்பர்களுள் மிக நெருக்கமானவரும், வழித்துணையுமான தஞ்சாவூர்க்கவிராயர் (கோபாலி) இதய அறுவை சிகிச்சைக்காக இன்று மெட்ராஸ் மெடிகல் மிஷனில் அனுமதிக்கப்பட இருக்கிறார்.

அறுவை சிகிச்சைக்கான நாளும், நேரமும் அவரின் உடல்நிலை (சர்க்கரையும், ரத்த அழுத்தமும்) கண்காணிக்கப்பட்ட பின் முடிவாக இருக்கிறது.

நவீன மருத்துவத்தில் இவ்விதமான சிகிச்சைகள் தற்போது மிகுந்த லாவகத்துடனும், கண்காணிப்புடனும் நடைபெறும் இவ்வேளையில் இந்த அறுவை சிகிச்சையும் வெற்றிகரமாக மேற்கொள்ளப்பட்டு, அவர் பரிபூரண நலம் பெற்று மீண்டும் எழுதத் துவங்கும் நாளை நான் ஆவலுடன் எதிர்நோகியிருக்கிறேன்.

கடந்த பத்து நாட்களில் அவரோடு என்னால் நிறைய நேரங்களில் உடனிருக்க முடிந்தது. பாரதியின் கட்டுரைகள், சார்வாகன், நகுலன், க.நா.சு, வள்ளலார் போன்றோரின் எழுத்துக்களை நான் வாசிக்க அவர் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். கர்ணன் திரைப்படத்தில் வரும் உள்ளத்தில் நல்ல உள்ளம் என்னைப் பாடச் சொன்னார். அவர் வீட்டில் வந்து தங்கிச் செல்லும் பறவைகளைப் பற்றி, குறித்த நேரத்தில் இரைக்காகக் கிளம்பி வரும் ஐந்து கட்டெறும்புகள் பற்றியும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

அறுவை சிகிச்சை முடிந்துவந்த பின் நாம் இருவரும் ஒரு பயணம் மேற்கொள்ளவேண்டும் எனவும், சின்ன அளவில் ஒரு ஹோட்டல் நடத்திப் பார்க்கவேண்டும் எனவும் என்னிடம் ஆசைப்பட்டார்.

அவர் மனைவி அவருக்கு அறுவை சிகிச்சை அவசியம் என்று ஆஞ்சியோக்ராம் முடிந்து தெரிவித்தவுடன் தேம்பி அழுதது இன்னும் என் மனதிலேயே உறைந்திருக்கிறது.

தன் எழுத்துக்கள் மூலம் இந்தச் சமூகத்துக்கு சிகிச்சைகள் தந்து, வாழ்வின் ரசத்தைப் பருக வைக்கும் இந்த எளிமையான கலைஞன், மீண்டும் புது உற்சாகத்துடனும் ஆரோக்யத்துடனும் திரும்பி வரவேண்டி என் இஷ்ட தெய்வம் சுவாமிமலை முருகனின் பாதங்களில் பணிகிறேன்.

மருத்துவமனையின் வெளிப்புறம் உங்களுக்காகக் காத்து நிற்கிறேன் கோபாலி. சீக்கிரமா வாங்க!

15.7.11

திறந்த கதவுகளின் வழியே-

போன இடுகையில் குறிப்பிட்டதைப் போல என் வாழ்வின் அடுத்த கட்டப் பயணமாக சென்னையை நேற்றிரவு-மழைத்துளிகள் தலையில் வீழ்ந்து ஆசீர்வதிக்க- அடைந்தேன்.

சென்னையை விட்டுச் சென்று கிட்டத்தட்ட 17 வருடங்கள் தந்த இனிமையான அனுபவங்களின் துணையோடு எரிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு மெழுகாய்த் திரும்பியிருக்கிறேன்.

வாழ்க்கையை உற்று நோக்குதலும் எழுத்தும் என்னை இந்தக் கட்டம் வரை நகர்த்திக்கொண்டுவந்திருக்கிறது.

தன் கைகளுக்குள் பொதிந்து வைத்த ரகஸ்யமாய் என் எதிர்காலம் இருந்தாலும் விரல்களை மெல்ல மெல்லத் திறக்க நான் எத்தனிக்கும் தருணங்கள் அதை விலைமதிக்க முடியாத ஒரு பொக்கிஷம் மறைந்திருந்ததான  ரஸவாதத்தை நிகழ்த்திக்காட்டும்.

வாழ்க்கையின் அத்தனை ரகஸ்யங்களும் புதிர்களும் என்றும் எழுதித் தீர்க்கப்படாததாகவே மொழியின் சக்தியை மீறியதாகவே எனக்குப் படுகிறது.

இதையும் தாண்டி ஒரு கலைஞன் தன் முயற்சிகளைத் தந்தபடியே பாய்மரத்தின் வழிகாட்டலுக்கு ஏற்பத் தன் பயணத்தைத் தொடர்கிறான்.

நான் எல்லாருடைய எழுத்துக்களையும் கடந்த ஐந்து நாட்களாக வாசிக்கத் தவறவிட்டிருக்கிறேன். நானும் எதுவும் எழுதவில்லை-முடியவில்லை.

என் முயற்சிகளின் சுவடுகள் தயக்கங்களைக் கடந்து பதிய எத்தனிக்கும் கணத்தில் நான் தொடர்ந்து இடைவெளியற்று மறுபடியும் எழுத நேரிடும். எழுதாமல் இருப்பதன் வலியைக் கதறும் குழந்தைக்குப் பால் புகட்டமுடியாது தவிக்கும் ஒரு தாய் உணரக்கூடும்.

வாராவாரம் என் குடும்பத்தின் பிரிவைச் சுமந்தபடி நான் மேற்கொள்ளவிருக்கும் இந்த இடைவெளியை ஆதரிப்பீர்கள் என்ற நப்பாசையுடன் கையசைக்கிறேன்.     

26.1.11

குடியரசு தின வாழ்த்துக்கள்

சிந்தப்பட்ட தியாகங்களின் குருதிக்கும்-
மாற்றங்களுக்கான நம்பிக்கைகளுக்கும்-
எதிர்காலத் தலைமுறைகளின் நலனுக்கும்-
ப்ரார்த்தனைகளும்
தலைவணங்குதலும்.

ஜெய் ஹிந்த்.

21.10.10

வரவேற்கிறேன்

என் பழைய வீட்டிலிருந்து கூப்பிடு தூரமுள்ள புதிய வீட்டில் உங்களை வரவேற்பதில் மகிழ்கிறேன்.

புதிய வீடு-புதிய சௌகர்யங்கள்-புதிய அனுபவங்கள்-

இந்த இடமாற்றம் உங்களுக்கு ஏற்படுத்திய சிரமத்திற்கு என் வருத்தங்கள்.

இந்தத் தளத்தில் என்னைத் தொடரும் கேஜெட்டையும் இணைத்திருக்கிறேன். நீண்ட நாள் இயலாமை அது. நிவர்த்தியாகிவிட்டது.இனி என்னையும் தொடரலாம்.

பயணத்தைத் தொடர்வோம்.

நன்றி.

13.7.10

ஒரு ப்ரார்த்தனை


இந்தப் ப்ரார்த்தனையை எதேச்சையாய் மதுமிதா தன் விருதை என்னுடன் பகிர்ந்துகொண்ட இடுகையைப் பார்க்குமுன்பே எழுதிவிட்டாலும் அன்று இதை இடுகையாக்க என் மனமொப்பவில்லை.

இப்போது இதை வெளியிடலாமென்றும் தோன்றியது.

நண்பர்கள் யாரும் தயவு செய்து எனக்கு விருது எதுவும் அளிக்கவேண்டாம்.

விருதுகள் என் ஆணவத்தைக் கூட்டவும், பிறரிடமிருந்து என்னைப் பிரித்துவிடவும் கூடுமென்று அச்சப்படுகிறேன்.

விருதுகள் பெறுமளவுக்கு நான் எதையும் சாதித்துவிட்டதாகவும் அதற்கான தகுதி உள்ளவனாகவும் எண்ணவில்லை.

தயவு செய்து என்னை மன்னியுங்கள்-யாரும் புண்பட்டிருந்தால்.

தனியே ஒரு கரித்துண்டு

தேவாலயத்தின் எல்லா ஞாயிற்றுக்கிழமைப் பிரார்த்தனைகளிலும் ஜுவன் தவறாமல் கலந்து கொள்வது உண்டு. என்றாலும் பாதிரியார் எப்போதும் ஒரே விஷயத்தை...